Vanochtend valt het me op dat er bij ons afdakje in de tuin nieuwe rozen zijn uitgekomen. Het zijn er 7. Mooi rood, en blijkbaar precies op tijd zo vlak voor november.
“Waar staat het getal 7 ookal weer voor?” vraag ik aan manlief, die ook net wakker is. Heilig getal zegt hij, hoezo? Ik vertel hem over de rozen. Hee, daar kan je over gaan schrijven zegt hij, en dan knoop je de 7 zwanen er ook aan vast. Ik heb een geniale man, de 7 zwanen maar natuurlijk!
Eind oktober 2008, zit ik op een ochtend alleen op het terras als ik een heel vreemd geluid hoor. Ik kan het nergens mee vergelijken, een hoog zwiepend geluid, niet snel, maar ook weer niet heel langzaam. Het komt dichterbij.
Ik voel me belabberd herinner ik me, er is onlangs veel gebeurd, voel me beurs van huiselijke ontwikkelingen, die er voor zorgden dat ik hier nu alleen op het terras zit.
Als ik omhoog kijk, zie ik ineens zwanen over vliegen, precies boven mij. Ik tel er 7 en ben diep onder de indruk. Dit moet ik vertellen en bel mijn man. Geen gehoor. Ik bel vervolgens een paar vriendinnen, ook van hen neemt niemand de telefoon op.
In een flits realiseer ik me dat ze nu alleen voor mij overvliegen, en geniet met terugwerkende kracht intens van dit moment. Wat een timing, en ik merk een shift in mijn gemoedsrust, die nog dagen voortduurt. Magisch.
Nu een jaar later eind oktober, zit ik ‘s ochtends in de tuin met mijn man onder het afdakje. Er is dit afgelopen jaar veel gebeurd, we hebben allebei de uithoeken van ons wezen ervaren, en gezien van elkaar.
Ik glimlach naar hem, mooi die 7 rozen, vind je ook niet?
Lieve groeten,
Annelies
foto van de zeven zwanen: www.fotosuk.nl


prachtig en weer zo zacht…
Heb je blog ondenkt via de mamablogs.
Wat schrijf je bijzonder mooit over o.a je zoon Sem.
Ik kom hier vast nog wel eens langs…
Dank je Nicolette!